Szwedzkie Siły Zbrojne w latach 80-tych

#1
Szwedzkie Sily Zbrojne w okresie Zimnej Wojny.



W okresie tzw Zimnej Wojny szwedzkie sily zbrojne posiadaly w stanie P armie o sile ponad 50 tys. zolnierzy i oficerow.

Armia ladowa byla liczna ale dosyc przestarzala, nadajaca sie glownie do obrony punktowej i opozniajacych walk partyzanckich. Szwecja miala natomiast stosunkowo silna i nowoczesna marynarke i lotnictwo. Bylo to zgodne z doktryna obronna tego kraju tzn. przede wszystkim rozpoznac i powstrzymac ewentualna inwazje wojsk komunistycznych na Szwecje,

poprzez dzialanie lotnictwa i marynarki (floty i obrony wybrzeza).

Wojna na ladzie byla ostatecznoscia.

Szwedzkie sly zbrojne skladaly sie z Wojsk Ladowych(Armen), Lotnictwa(Flygvapnet) oraz Marynarki Wojennej (Marinen). Ta ostatnia dzielila se na Flote (Flottan) i wojska obrony wybrzeza- artylerie nadbrzezna (Kustartilleriet). Dodatkowo w Szwecji podobnie jak w Danii i Norwegii istniala ochotnicza formacja militarna zwana obrona krajowa (Hemvärnet).

Sklad i organizacja szwedzkich sil zbrojnych w latach 80tych 20 wieku przedstawiala sie nastepujaco:



Wojska Ladowe.

W czasie P liczyly ponad 30 tys ludzi.

Dzielily sie na 6 okregow wojskowych, te z kolei posiadaly w swoim skladzie po kilka podokregow(obszarow obrony).

Kazdy okreg wystawial na czas wojny jedno zgrupowanie dywizjyjne w sile 3-4 brygad operacyjnych plus jednostki wsparcia (artyleria, saperzy, rozpoznanie itp.)

Dodatkowo w kazdym podokregu obrony mobilizowano wlasne oddzialy terytorialne, formowane najczesciej na bazie istniejacych brygad operacyjnych.

Istnialo kilka typow brygad i tak.

1) Brygady pancerne (Pansar Brigad) – 5

2) Brygady Piechoty (Infanteri Brigad) - 10

3) Arrktyczne Brygady Piechoty (Norrlands Brigad) – 5

Dodatkowo na wyspie Gotland istniala jedna brygada zmechanizowana.

W sumie sily ladowe Szwecji wystawialy na czas W 21 brygad operacyjnych wojsk ladowych.



Sklad brygad byl nastepujacy:



Brygada Pancerna:

3 mieszane bataliony zmechanizowane kazdy po 2 kompanie czolgow i 2 kompanie piechoty zmechanizowanej plus kompanie dowodzenia z bateria mozdziezy.

1 batalion przeciwpancerny - 2 kompanie z pociskami TOW plus 2 kompanie piechoty.

1 batalion artylerii (12 haubic Bofors 77A/B kal. 155mm)

1 batalion saperow

1 batalion logistyczny

kompanie: rozpoznania i przeciwlotnicza

Brygada pancerna dysponowala 72 czolgami (Strv103 lub Centurion) i okolo setka transporterow opancerzonych (Pbv 302), 12 haubicami Bofors 155 mm, 24 mozdziezami 120mm oraz 24 wyrzutniami pociskow TOW. Stan czasu W wynosil ok. 5600 zlolnierzy i oficerow.







Brygada Piechoty

3 bataliony piechoty (kazdy po 4 kompanie piechoty plus kompania dowodzenia z plutonem mozdziezy 120mm). Reszta tak jak w brygadzie pancernej. Mankamentem tych brygad byl fakt ze piechote przewozono na zwyklych samochodach terenowych(brak transporterow opancerzonych).

Kazda brygada piechoty dysponowala ponadto kompania lekkich czolgow (z armata 90mm).

Na czas W miala liczyc ok 5000 zolnierzy i oficerow





Brygady Norrland.

4 bataliony piechoty(po 3 kompanie piechoty plus kompania wsparcia tak jak w BP).

Reszta jak BPanc. W brygadach tych, majacych operowac na polnocy Szwecji, w zimnym klimacie i bezdroznycm terenie, piechota przewozona byla na lekko opancerzonych gasienicowych wozach Bv 206 (wersje). Brygada Norrland miala liczyc w razie W ok. 5500 zolniezy i oficerow.



Na czas W wojska ladowe Szwecji zamierzano rozwinac do stanu ok. 300 tys ludzi w wojskach operacyjnych plus 300 tys. w wojskach terytorialnych, w sumie ok. 600 tys ludzi.





Lotnictwo.

Szwedzkie lotnictwo wojskowe liczylo w czasie P okolo 12 tys ludzi.

Skladalo sie z kilku pulkow lotniczych zwanych flotyllami lotniczymi (Flygflottilj).

Kazda flotylla liczyla 2-3 eskady (kazda po 15-20 samolotow). Ogolem bylo 16 eskadr bojowych i tak:

- 11 eskadr mysliwskich – samoloty Jas 37 Viggen, dwie eskadry na J 35-Draken oraz rozpoznawcze (SF37)

- 5 eskadr szturmowych – samoloty AJ 37 Viggen i rozpoznawcze (SF37)

- 4 eskadry szkolno-bojowe na SAAB 105 (1 w czasie P oraz 3 wystawiane ze szkoly lotniczej w Ljungbyhed na czas W).



W latach 80tych wszystkie samoloty szturmowe i szkolno-bojowe podporzadkowano pod jedno dowodztwo tzw. Pierwsza Eskadre (1 Flgeskader), odpowiednik 1 Grupy w RAF. Zadaniem tej grupy bylo atakowanie celow naziemnych i morskich przeciwnika.

Kazda flotylla i eskadra miala swoja glowna baze oraz kilka baz rezerwowych. Zamierzano szeroko korzystac z drogowych wezlow lotniskowych ktorych wybudowao kilkadziesiat.

Szkolono takze specjalne bataliony ochrony baz lotniczych.

Na czas wojny sily lotnicze mialy liczyc ok 70 tys zolnierzy.



Marynarka Wojenna.

W czasie P liczyla ok 15 ludzi.

Szwedzka marynarka wojenna dzielila sie na Flote i Artylerie Nadbrzezna.

W sklad tej pierwszej wchodzily sily uderzeniowe, okrety rakietowe i korwety oraz 12 okretow podwodnych oraz sily zwalczania okretow podwodnych.

Artyleria Morska (Kustartilleriet) skladala sie z kilku zespolow okretow minowych oraz kilkudziesieciu baterii artylerii, wybudowanych w newralgicznych punktach szwedzkiego wybrzeza. Ponadto istnialy samodzielne zmotoryzowane bataliony artylerii nadbrzeznej uzbrojone w 120mm armate Boforsa typu Karin, bataliony saperow marynarki itp.

Obrone wzmacnialy pola minowe (zapory) oraz 6 tzw. batalionow amfibijnych przeznaczonych do walki na szwedzkich archipelagach. W sklad tych batalionow wchodzily elitarne oddzialy komandosow piechoty morskiej (Kustjägare).

Na czas W marynarka wojenna Szwecji zamierzala powiekrzyc sie do stanu ok. 80 tys ludzi.



Dodatkowa formacja zbrojna byla obrona krajowa (Hemvärnet) skladajaca sie z samodzielnych kompani i plutonow zlozonych z ochotnikow posiadajacych uzbrojenie i mundury w domach. Zadaniem tej formacji byla ochrona niektorych obiektow oraz oslona mobilizacji sil zbrojnych. Formacja ta liczyla ok. 100 tys ludzi. Charaktetrystyczna cecha tej formacji byl bardzo krotki czas mobilizacji wynoszacy kilka godzin.



W Szwecji istanialo takze wiele organizacji zwiazanch z wojskiem ktorych zadaniem bylo wspomaganie dzialania sil zbrojnych w czasie ewentualnegom konfliktu. Istanialy takze bardzo dobrze rozbudowane oddzialu obrony cywilnej.



Reasumujac w czasie tzw. Zimnej Wojny Szwecja zamierzala zastosowac strategie obrony totalnej i przeciwinwazyjnej polegajacej na jak najszybszym powstrzymaniu inwazji potencjalnego agresora ktorym byl Blok Sowiecki.

Dlatego szczegolny nacisk polozono na nowoczesne lotnictwo i marynarke wojenna oraz skuteczne rozpoznanie. Wojska ladowe, chociaz liczbowo stosunkowo liczne, nie byly jednak dobrze uzbrojone i odpowiednio wyszkolone. Glowny nacisk polozono na zwalczaniu desantow morskich i powietrznych oraz walki opozniajace. Wzorujac sie na doswiadczeniach jugoslowianskich oraz wojny w Wietnamie dowodztwo szwedzkie uznalo obrone w glebi wlasnego terytorium jako ostatecznosc. Obrona taka miala byc prowadzona w niektorych rejonach kraju jak najdluzej az do wyczerpana sie sil przeciwnika i nadejscia ewentualnej pomocy z zewnatrz. Szwecja, chociaz formalnie neutralna, nie wykluczala militarnego wsparcia panstw Nato w razie wojny i na takie wsparcie byla przygotowana.

Dostęp do tematów z tego działu mają tylko najbardziej aktywni użytkownicy.

Zarejestruj się Zaloguj się
 
cron